سالار زينب(س)

چون روي تو ، چو روي به صحرا گذاشتند

داغ لب تو بر دل دريا گذاشتند

 

فطرس كجاست حق پرش را ادا كند

اينان تورا به معرض گرما گذاشتند

 

پايي كه بر دهان شريفت نهاده اند

اول به روي چادر زهرا گذاشتند

 

زاويه اي ز مسجد كوفه است سينه ات

اين نيزه را به خلوت مولا گذاشتند

 

خاك فلك به معجر زينب كه در سپاه

پيراهن تورا به تماشا گذاشتند

(محمد سهرابي)