يا مظلوم

سر ِ تو نقش فلك ، نقش بيابان بدنت

بازي كيست كه پيدا شده در سوختنت

 

نتوان برد به تنگي دهان تو حسد

بس كه پرخون شده از طعن حسودان دهنت

 

بوي خاك از دم افلاكي تو ميشنوم

بس كه اين قوم دويدند ميان سخنت

 

آهوي چشم خطا نيست اگر رم بكند

سايه ي تيغ كه افتاده به جان چمنت

 

دجله برخيزد اگر موج زند پيكر تو

گردن تيغ كشيده است به ديدار تنت

 

خيزران كرد خجل طايفه ي ني ها را

بوريا را نتوان گفت چرا شد كفنت

 

نيزه را حكم بر آن است كه دستي ببُرند

اي كه صد بوسه ربوده است سنان از دهنت

 

كربلا را مكن از هيئت انصار دريغ

همره معني خود شاعر شيون سخنش

(محمد سهرابي)